این روزها همش از خودم می پرسم اگه عزاداری ها و بر سر و سینه زدن هامون برای امام حسین علیه السلام واقعی و از سر ارادته چرا بعد از اینکه از هیات و حسینیه و مسجد میایم بیرون بازم زندگی مون همونیه که بوده و هیچ تغییری در رفتار و گفتار و زندگی مون رخ نمیده؟!